Verwondering

Verwondering is iets wat we allemaal wel kennen. Het ontstaat als we iets zien dat wat we niet eerder opgemerkt hebben, wat we niet hadden verwacht. Iets wat tot nu toe verborgen is gebleven. Bij verwondering worden we gewaar van een wereld die tot nu gesloten gesloten voor ons was. Een wereld die tot voor kort een andere wereld was. Dat kan iets nieuws zijn  in de eenvoudige dagelijkse dingen, waar we tot nu toe achteloos aan voorbij zijn gegaan.  Het tegenovergestelde van verwonderd zijn, is verwachten. Als we verwachtingen hebben en ons van tevoren instellen op iets,  dan zullen we nog zelden verwonderd zijn. Dan kijken we nog steeds door de bril van het verleden. Het verleden heeft ons geleerd hoe dingen er uit zien, waardoor we ze op dit moment niet echt meer zien. Verwondering gaat aan het denken vooraf, het overkomt ons. Het is gewaarzijn zonder de belemmering van de kennis van vroeger.  Een waarnemen zonder tussenkomst van kennis of oordelen vooraf. Het is het hier-en nu tegemoet treden, zonder de ballast van wat ons is aangeleerd. Ze opent een deur die ons rechtstreeks in contact kan brengen met het mysterie van het bestaan. Verwondering is het totale kennen van iets. Het doorzien van al wat is wordt in de spirituele wereld ook wel het realiseren van wie je in wezen bent genoemd. Overigens is niets zo in nevelen gehuld als het woord zelfrealisatie. Dat kan ook niet anders, want we betreden daarmee een gebied dat op geen enkele manier op een rationele wijze geduid kan worden.